Kancelaria Prawna Waliszewski-Jeliński

Doradztwo Podatkowe i Prawne

Usługi / dostawy ciągłe – wyrok NSA

W dniu 11 kwietnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok (sygn. akt I FSK 1104/15) potwierdzający korzystną dla podatników interpretację przepisów podatkowych w zakresie opodatkowania VAT usług i dostaw ciągłych. Zdaniem NSA za usługi ciągłe należy uznać nie tylko usługi świadczone bezustannie lub bez przerwy, ale również usługi powtarzalne.

Sprawa dotyczyła wniosku o interpretację złożonego przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie dostaw farb i lakierów drukarskich. Podatnik zawiera ze swoimi kontrahentami umowy na czas nieokreślony, na podstawie których realizowane są dostawy towarów w cyklach tygodniowych lub miesięcznych i za te okresy są rozliczane. Zdaniem podatnika przedmiotowe dostawy należy uznać za dostawy ciągłe, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstanie na koniec każdego okresu rozliczeniowego. Z takim stanowiskiem nie zgodził się jednak Minister Finansów, który stwierdził, że obowiązek podatkowy powstanie w stosunku do poszczególnych dostaw osobno.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika, któremu rację przyznał dopiero NSA w powołanym wyroku. Sąd zauważył, że problem był już przedmiotem orzeczeń sądów administracyjnych i nawet NSA we wcześniejszym wyroku (sygn. akt I FSK 425/15) przyznał rację fiskusowi. Jednakże skład orzekający w komentowanej sprawie nie podzielił ww. stanowiska i uznał, że wykładnia pojęcia „usługi świadczone w sposób ciągły” nie można sprowadzać tylko do tych, które są bezustanne, nie mają przerwy. Zdaniem NSA usługi (dostawy) ciągłe to także czynności powtarzalne w przyjętych okresach rozliczeniowych, co potwierdza również wykładnia art. 64 dyrektywy 2006/112/WE.

W naszej opinii taką wykładnię przepisu art. 19 ust. 3 i ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać za słuszną. Jednakże biorąc pod uwagę rozbieżności w dotychczasowym orzecznictwie należy poczekać na podobne wyroki, żeby móc stwierdzić, że wykształci się w tym zakresie jednolita linia orzecznicza. Do tego czasu organy podatkowe prawdopodobnie nie zmienią swojego stanowiska.